تسلیت به مردم سوگوار ایران
هنوز عطر زندگیدر سرسرای خانه بودهنوز پنجره پیک بود پیام بودطراوت تماشا و انتظار بودکه خاکستر افق به یکبارهآتش زد تمام هستی ام راپنجره سقوط دیوار شددیوار ادامه درد شدبهت شد ناله و هذیان شداقیانوس آرزوهایم مُردماهی ها آب را پس زدندپرنده ها نفس نفس زدندزمین دهان گشودو من عروسکم را با عروسکش گم کردمنشان کوچه را پلاک خانه راهمه چیز و همه کس رابه یکباره گم کردماینجا میان هزار کوچه گم کرده نامدستم تکه تکه گشته است از جستجوای هم وطن مدددخترم امشب آخر داستان را از من می خواهد
نسرین بهجتی
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم آبان ۱۳۹۶ساعت 21:50 توسط Maria |
برچسب:
نویسنده: رادین قنبریپور
تاريخ: جمعه
29 دی
1396 ساعت: 18:43